José María Giménez, który po 13 sezonach w Atlético Madryt dołączył latem do Deportivo La Coruña, poinformował, że zdiagnozowano u niego ADHD. 31-letni obrońca zdradził, że diagnozę otrzymał także jego ośmioletni syn.
„Jest wyjątkowy, tak jak tata”
Urugwajski piłkarz opowiedział o diagnozie podczas rozmowy ze stowarzyszeniem zawodników. Przyznał, że w szkole dobrze radził sobie z nauką, ale sprawiał problemy swoim zachowaniem.
„W szkole zawsze dość dobrze szło mi z lekcjami, ale moje zachowanie wszystko psuło. Biedne nauczycielki, które musiały sobie ze mną radzić… Kiedy powiedziano mi, że to dziedziczne, rozpłakałem się. Musiałem wyjaśnić synowi, że jest wyjątkowy, tak jak tata, i że każdego ranka musimy wziąć po jednej tabletce” – powiedział Giménez.
Diagnozowanie ADHD budzi dyskusje
Wyznanie piłkarza zwróciło uwagę na trwającą debatę dotyczącą ADHD, czyli zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi. Nie chodzi w niej o podważanie słów Giméneza, lecz między innymi o pytania dotyczące rozpoznawania zaburzenia i ryzyka nadmiernego diagnozowania.
Wielu badaczy uznaje ADHD za zaburzenie neurorozwojowe, które może wiązać się z utrzymującymi się trudnościami z koncentracją, nadpobudliwością i impulsywnością. Objawy oraz ich wpływ na codzienne funkcjonowanie różnią się w zależności od osoby. Przyczyny zaburzenia nie są w pełni poznane, a wśród możliwych czynników ryzyka wymienia się między innymi uwarunkowania genetyczne i komplikacje w okresie prenatalnym.
Specjaliści zwracają uwagę na potrzebę indywidualnej i starannej oceny pacjenta. Część psychologów krytykuje wzrost liczby diagnoz oraz zbyt łatwe sięganie po leczenie farmakologiczne. Istnieją też skrajne stanowiska podważające traktowanie ADHD jako odrębnej jednostki klinicznej, jednak nie oddają one podejścia wszystkich ekspertów.
ADHD a piłka nożna
W futbolu zaburzenie może wpływać na koncentrację i podejmowanie decyzji w środowisku pełnym bodźców, gdzie zawodnicy muszą reagować w ułamkach sekund. Samo nietypowe zachowanie piłkarza na boisku nie wystarcza jednak do stwierdzenia ADHD. Diagnoza wymaga oceny objawów oraz ich wpływu na funkcjonowanie danej osoby.
Leczenie może obejmować psychoterapię, w tym terapię poznawczo-behawioralną, a w niektórych przypadkach także leki. W sporcie zawodowym stosowanie części substancji wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ mogą znajdować się na liście zakazanej Światowej Agencji Antydopingowej. Zawodnik może wówczas potrzebować zgody na stosowanie leku w celach terapeutycznych, aby kontynuować leczenie bez ryzyka naruszenia przepisów antydopingowych.
