Dziś mamy:26 November, 2020

Adelardo Rodríguez

Numer: b/d

Narodowość: Hiszpania

Data urodzenia: 26.09.1939

Pozycja: Pomocnik

Wzrost: b/d cm

Waga: b/d kg

Koszt transferu: b/d

Poprzedni klub: b/d

Miejsce urodzenia: Badajoz

Na wypożyczeniu: Nie

Biografia

Urodzony 26 września 1939 roku w Badajoz Adelardo Rodríguez uchodzi za jednego z najlepszych pomocników w historii Atlético Madryt i hiszpańskiego futbolu.

Adelardo Rodríguez jest wychowankiem klubu CD Badajoz. W wieku 17 lat Adelardo mógł cieszyć się z transferu do Atletico Madryt, w którym spędził w sumie siedemnaście lat. Zwolennikiem jego talentu byli ówczesny prezes ‘Los Colchoneros’ – Javier Barroso oraz trener – Fernando Daucik, który dosztegł go podczas turnieju Trofeo San Juan de Badajoz.

W tamtejszych czasach był jednym z najbardziej utalentowanych środkowych pomocników. Był zaangażowany, bo można było go ujrzeć pod bramką swojego zespołu jak i pod polem karnym rywala, posiadał świetny przegląd pola, szybkość, ale potrafił zdobyć również piękne bramki.

Debiutował na inaugurację Primera Division 59/60, gdy Atletico pokonało 3-0 Las Palmas. Adelardo strzelił pierwszego gola po zaledwie dziesięciu minutach.

Podczas swojego pobytu w Madrycie współpracował z wieloma szkoleniowcami. W stolicy pracował: Villalonga, Tinte, Barrinaga, Otto Bumbel, Balmanya, Otto Gloria, Miguel, Domindo, Merkel, Lorenzo i Luis.

W trakcie swojej przygody z madryckim klubem trzykrotnie zdobył tytuł mistrza Hiszpanii, w latach: 1966, 1970 i 1973, a także pięć razy Copa del Rey, w latach: 1960, 1961, 1965, 1972 i 1976. Oprócz sukcesów na krajowym podwórku, w 1962 wraz z Atletico zdobył Puchar Zdobywców Pucharów, natomiast dwanaście lat później Puchar Interkontynentalny. Grał także w finale Pucharu Europy z Bayernem.

REPREZENTACJA

W reprezentacji Hiszpanii zadebiutował 6 czerwca 1962 roku w przegranym meczu z Brazylią na mundialu w Chile. Pierwszą bramkę zdobył 8 lat później, 28 października 1970 roku w meczu z Grecją. W 1964 roku wystąpił na Euro 1964, rozgrywanym w jego ojczyźnie i został mistrzem Europy. Natomiast dwa lata później po raz drugi w karierze zagrał na mundialu, tym razem w Anglii.

Na emeryturę przeszedł w 1976 roku w wieku 37 lat.